blokada przed byciem matką

Post autor: **syla** » 30 paź 2006, 16:19

Dominikana zapewniam iz napewno pomyliłas zdjecia.TO NIE ja a napewno nie bez grama tłuszczyku :?

Co prawda nie jest teraz juz tak zle ale z wagą z przed ciąży nadal sie zmagam.
No i chyba wole przytyc w ciązy niz haftowac 24 h na dobe zresztą nie wiadomo co lepsze.

Własnie Szpaczkek piwa jej dac mądra dziewczynka Pysia jestes

Post autor: **pola28** » 30 paź 2006, 17:14

no to ja-mamuska tez cos dorzuce

obawy mialam na maxa ale tylko jak tkwilam w 6 letnim zwiazku,z pierscionkiem na palcu i dacie slubu.wiedzialam ,ze nie moge tego zrobic.wycofalam sie w ostatniej chwili,po paru mc poznalam mojego juz meza a po 9 mc decyzja o dziecku :D urodzilam jak mialam 26 lat i mysle ,ze taki wiek byl idealny.nie przeszkadzalo mi ,ze nie mamy slubu.moj instykt macierzynski byla tak silny ,ze mialam to w nosie co kto powie.nawet w tych czasach ludzie mysla ,ze skoro bez slubu to pewnie wpadka(moja tesciowa do dzis tak mysli ale mam ja gdzies

).za drugim razem nam wyszlo i do dzis pamietam te lzy szczescia

ciaza byla super,do 5 mca gralam w tenisa i wspinalam sie na sciance-teraz mysle jaka glupia koza byla ze mnie

. ostatni mc kiedy spuchlam jak prosiaczek,nie moglam patrzec w lustro.totalna deprecha.20 kg do przodu.ale co tam,najwazniejsza byla dzidzia-moja pierdulka. ulozenie posladkowe ale w szpitalu mieli zasady:rodzic naturalnie

meczyli mnie 3 razy wywolujac porod,na nic.skonczylo sie cesarka.
dziewczynki,nie obawiajcie sie niczego

takie mysli sa glownie jak tylko sie mysli o dzidzi,jak juz jestescie w ciazy malo mysli sie o tym bolu ktiory nas czeka.naprawde.pozniej jest tyle szczescia,radosci i milosci ,ze bark slow aby te uczucia opisac.mas

dla kogo zyc,cieszyc sie kazdym usmiechem grymasem,kupka i cala reszta

probuje czasem wspominac stare czasy,jak bylam"sama"ale tak ciezko,ze szok

nie wyobrazam siebie teraz ze nie ma mojej pierdulki-Zuzi

niegdy nie cofnelabym czasu,to moja milosc,szczescie i zycie i powietrze

Post autor: **ambra** » 30 paź 2006, 19:57

Pysia - mloda i bardzo rozsadna osobka z ciebie :D
juz z niejednej wypowiedzi to widac :D

...

Post autor: **blondi 222** » 30 paź 2006, 20:16

..dziewczyny..pieknie to wszystko opisujecie ,az sie cielej na sercu robi.. bbuja ...i raziniej..

..troche sie uspokoilam..

...i chyba zaczynam widziec plusy jak to Pola fajnie okreslila "pierdulki" :lol:

macie racje ..tyle kobiet dalo rade ...to ja tez dam..,
no ale same przyznajcie z kapusta to byl lepszy pomysl.. :twisted:

.

Post autor: **pola28** » 30 paź 2006, 20:33

blondi juz nie te czasy ,zeby kobiety tak sie meczyly jak nasze mamusie

ja gdybym nie musiala robic cesarki(bo tak wyszlo)to napewno "kupilabym"znieczulenie.choc teraz wiem ,ze przy nastepnym zaplace

ale za druga cesarke.mam tak pieknie zrobione ciecie ,ze trzeba szukac blizny.no ale to nie na temat troszke

Post autor: **ambra** » 31 paź 2006, 09:54

blondi - powiem ci jedno:
mam dwojke - dwie dziewczynki, planujac druga ciaze wiedzialam ze ryzykuje zajebiscie dobra posade za swietne pieniadze.
zaryzykowalam.

w obu ciazach czulam sie mega seksownie mimo, ze utylam po 20 kg :)
chodzilam w waskich spodniach i koszulkach eksponujacych brzuszek - zdecydowanie bylam z niego dumna :D
do tego sposob w jaki patrzyl i traktowal mnie mm....

:lol: miodzio :) a jaki fajny byl seks podczas ciazy :D !
zycze takiej fajnej ciazy KAZDEJ kobiecie :)

i brzuch ma przewage nad kapusta

masz wiecej czasu na przyzwyczajenie sie do mysli ze bedziesz mama :)
super jest jak ci sie rusza 'obcy'

jak czujesz i przywiazujesz sie do niego.

porod - o tym sie naprawde szybko zapomina :) moj pierwszy byl niefajny, drugi rewelacyjny :)

milosc na mnie nie spadala jak grom z jasnego nieba, nie.
raczej rosla z dnia na dzien, z tygodnia na tydzien...
teraz nie wyobrazam sobie swiata bez moich dziewczynek :)

wygralam fantastyczne coreczki :) - posade faktycznie stracilam - moj szef nie zauwaza dzieci bo jego wychowuja nianie....

myslisz ze zaluje? ani sekundy :)
mam dwie kochane dziewczynki, ktore maja swoje humorki, ale w ogolnym bilansie za suuuper :D
tula sie, daja slodkie buziaczki...ehhh...
w domu juz zaczynaja sie bawic razem, a ich smiech doprowadza nas do lez :D wzruszenia i radosci :D

myslimy juz o trzecim :)

ach - i wg mnie wcale nie jest prawda ze dziecko przewraca swiat do gory nogami: to zalezy jak ustawisz sobie zycie z dziecmi.
wychodzimy z nimi, wychodzimy bez nich (ale tego akurat MY nie chcemy :) bo lubimy z nimi byc ), chodzimy do znajomych i restauracji...jak mala miala rok pojechalismy z nia na zagraniczne wakacje...
nie moge powiedziec ze dzieci nam przewrozily zycie - raczej przewartosciowaly :D i to jest cudowne :D

Pola ma racje - tego nie opisza zadne slowa - to trzeba poczuc...

...

Post autor: **pola28** » 31 paź 2006, 10:15

wszystko co napisalas jest swieta prawda

Post autor: **blondi 222** » 31 paź 2006, 15:07

dziewczyny....dziekuje

:P
musicie byc cudownymi mamami..

, czytajac to wszystko nabieram apetytu na dzidziusia..naprawde,,moze za bardzo koncentrowalam sie wczesniej na " trudach" maciezynstwa...

wkoncu nic w zyciu nie przychodzi bez wysilku..i warto sie pomeczyc...zeby pozniej miec takie piekne zeczy do opowiadania..

Post autor: **gosia29** » 31 paź 2006, 15:18

oj Blondi nawet nagorszy trud idzie w zapomnienie jak małe raczki wieczorkiem przy utulaniu do snu obejmują Cię za twarz i słyszysz "tocham cię mamusiu" ech.... mam 2 dzieci - syna prawie 7 lat i córenkę 3,3 lata... nie było łatwo z ich przyjsciem na świat i nadal nie jest łatwo w ich wychowywaniu, ale za nic nie oddałabym ani milisekundy życia z nimi:))) choć narodziny córeczki przyplaciłam prawie życiem mimo cięcia cesarskiego... jak lekarz objasnił mi co sie dzieje i jakie są ewentualne możliwości działania to powiedziałam tylko jedno : maja robić tak żebym jaknajszybciej mogła być z dziećmi i je wychować:) ech jak ja ich "tocham"

Post autor: **BetiBell** » 31 paź 2006, 15:51

Opowiem wam o moim dorastaniu do macierzyństwa.... w wieku dwudziestu lat zapytana o dziecko mówiam-NIGDY

Blisko trzydziestki stwierdziłam może jednak-TRZEBA?

Tyle już widziałam.... przeżyłam..... osiągnęłam więc niczego nie stracę......
I okazało się... że nie mogę zajść w ciążę

Zaczęła się ponad dwuletnia walka o dziecko.... badania, testy, zabiegi....totalna załamka

Im bardziej nie mogłam tym bardziej mi zależało....im bardziej mi zależało tym bardziej nie mogłam. Błędne koło. W końcu stwierdziłam, że widocznie tak musi być

Mąż na pocieszenie zafundował nam moje wymarzone Malediwy..... i żyłam już tylko podróżą, kiedy okazało się dwa tygodnie przed wylotem, że.....jestem w ciąży

Cóż za przewrotność losu... marzenie za marzenie.Nie wiedziałam czy cieszyć się, czy płakać. Zaryzykowałam i poleciałam z moją fasolką do raju :P
Ciąża była dla mnie stanem błogosławionym :P nigdy tak pięknie nie wyglądałam i ta cudownie się nie czułam.......
Urodziłam z mężem śliczną zdrową dzidzię.. poród był suuper- ze znieczuleniem oczywiście! A to co było potem trzeba po prostu przeżyć bo żadne słowa tego nie oddają.....czułośc, miłosć, szczęście w mega dawce...
Uwierzcie warto to przeżyć i mówi Wam to taka skończona egoistka jak ja