Naszą misją jest poszerzanie wiedzy u pacjenta chirurgii plastycznej, medycyny estetycznej oraz dziedzin pokrewnych, na temat możliwości i ograniczeń tych dziedzin medycyny, oraz uświadamianie im tak korzyści jak i zagrożeń wynikających z podejmowanych decyzji.
 |
 |
|
|
 |
 |
Moderator: Zespół I
i sesja bardzo udana. Musze podejrzec , (jesli jest to gdzies napisane) jakim obiektywem byly robione zdjecia . Zaczynam sie uczyc podstaw fotografii i wszystko mnie interesuje , co i jak sie robi i czym . Trudne to do ogarniecia 
ale moze kiedys naucze sie pstrykac w miare dobre foty .
. Tylko bys pozniej nie przytyla na dobrej pizzie 
sza) dzień (jak słyszę kocham cię babciu nad zycie lub strasznie cię kocham to nic mi więcej nie potrzeba do szczęscia). 
no co Ty Babina , taka babcia i mama, co pomoże przy dzieciach czasami odetchnąć to skarb, córka to na pewno docenia, a wnusie też, a poczekaj jak będą wnuczki już duże, to jak będą wspominać dzieciństwo i kochaną babcie, na którą mogły zawsze liczyć, to bezcennebabina7 pisze:czyli nie wylasował mi sie mózg od babciowania, tylko faktycznie śliczniusie są??
Ja do tej pory wspominam moją kochaną babcię, która pomagała swoim córką jak mogła przy dzieciach, zawsze na babcie i dziadka można było liczyć. Można powiedzieć z perspektywy czasu, że jestem szczęściarą, bo nie dość, że miałam wspaniałych rodziców, to jeszcze i dziadków. .. Moje są najgrzeczniejsze i zawsze pogodne {nie wyją}. No i ważne, że ja nie pracuję. Można się poświęcić bezgranicznie przez kilka dni skoro jest możliwość, potem mogę przeleżeć brzuchem do góry i odreagować no ja też tak mambabina7 pisze:Z resztą inne, obce dzieci gorzej znoszę
ja do obcych dzieci nie miałam cierpliwości, ale moje to co innego , tak samo pewnie by było z wnukami. Ja nawet nie przepadałam za odwiedzinami koleżanek z małymi dziećmi. no to gratuluję babci, taka babcia to skarb, moja teściowa mieszkała w jednej miejscowości i nigdy nawet na dzień dziecka do mojego syna nie przyszła, ani jak był chory, czy na mikołaja ( teraz mieszkamy 20km od niej ), ale ja zawsze z nim chodziłam do niej, na wszystkie okazje i bez nich, żeby choć w ten sposób jakoś tą babcię miał, teraz jako dorosła osoba też jeżdzi do niej na dzień babci itp., ale nie ma żadnych radosnych wspomnień z nią związanych. Na szczęście moi rodzice go rozpieszczali jak na dziadków przystało, to ma teraz chłopak przynajmniej jakieś fajne wspomnienia z dzieciństwo z dziadkami.Dana_2 pisze:mielismy do babci 400 km, ale 1 raz w m-cu babcia do nas przyjezdzała pociagiem (jechała ok 12h) mając 65 lat... a był to Jej 10 wnuk... my tez wsiadalismy w pociag i jechalismy na wszystkie uroczystosci a w święta obowiązkowo i robilismy to z wielką radoscią. Tak wiec babciowanie kojarzy mi si,e z ogromem obopólnejmiłosci.
lubie takie jasne, wnuczki i córka 
