jest mi dzisiaj strasznie smutno

[Michitka]

No właśnie słuchać swojej kobiecej intuicji - podobno jest niezawodna, ale ja czasem aż się swojej boję


Sam widzisz jesteś już kilka dobrych lat ze swoim mężem, a nawet teraz potrafi Cię zaskoczyć i do końca go nie znasz :? ale no cóż takie życie ---będzie dobrze, ale się nie denerwuj kochana

[ewelinatroll]

Michitka, ja tez boje sie wlasnej intuicji, tym bardziej, ze zadko mnie zawodzi...

Samanthii, zadnych stresow przez facetow!!!! stres w ciazy nie, nie, nie!!!

[Michitka]

Sam a możesz zdradzić o co poszło, że tak poważna się dość sprawa stała?

śliczny avantarek

[ewelinatroll]

mowi sie,ze jesli malzenstwo przetrwa pierwsze 5 lat, bedzie trwalo wiecznie
wy macie wasze 5 lat juz chyba za soba??kochacie sie i ten problem na pewno zostanie zapomniany zobaczych, za pare dni wszystko wroci do rormy

[Michitka]

Michitka, ja tez boje sie wlasnej intuicji, tym bardziej, ze zadko mnie zawodzi...

ja ostatnio staram się jej słuchać i naprawdę az się boję w niektórych sprawach


a co do kryzysów --podobno zawsze pierwszy przychodzi po 1,5roku, potem 7 latach i ostatni 15 latach związku

[ewelinatroll]

Michitka, to tak jak ja.czasami nawet byloby lepiej, gdyby mozna bylo intuicje wylaczyc

[Michitka]

Michitka, to tak jak ja.czasami nawet byloby lepiej, gdyby mozna bylo intuicje wylaczyc

fajnie by było, mnie intuicja podpowiada do szalonych rzeczy ostatnio i właśnie nie wiem co i jak....

dlatego też mam trochę skopany humor, bo nie wiem słuchaj siebie czy też odrzuć te myśli i rób co innego bardziej racjonalnie myśl Michitka

[nikolettkaa]

u mnie dziewczynki tez traedia ,wszystko mi sie posypalo..
-znalazlam niby lepsza prace za lepsze pieniadze, wszystko bylo ok ,ale cos szefowa nie dawala mi umowy..i tak naiwna pracowalm 10 dni...
dzis szefowa przyjechala i mi podziekowala za wspolprace.. :? :? :? wyplacila mi marne orsze po 7 pln ..za godzine...dostalam 500 pln i nie wiedzialam co mam z nimi zrobic...
w drugiej pracy konczy mi sie umowa za miesiac, a slyszalam ze maja zamiar zwolnic kilka osob ,a mnie nie zwolnia tylko pewnie nie przedluza mi umowy :-/
i teraz znow musze szukac pracy (... a liczylam ze spokojnie odloze na operacje
...wlasnie coraz bardziej przygnebiaja mnie moje piersi , brak kasy na ich poprawke..
-do tego opiekuje sie mieszkaniem studenckim , tzn wynjamuje i podnajmuje studenta ,pozostale pokoje , zwolnil mi sie jeden pokuj a chetnych jak narazie brak , jak nie znajde nikogo do 10-tego..to bede musiala z wlasnej kieszeni dolozyc 900 pln:((
...
niby malo i blacho,ale zepsul mi sie jeszcze wczoraj telefon i laptop :-/ a w pralce urwalo pokretlo,
dziadek sie rozlozyl po zawale dostal jakiejs depresji i przestal wychodzic z domu ,a babci przez to skacze cisnienie , trzeba z nimi jak najwiecej siedziec,zeby bylo malo przedemna wazny egzamin , do ktoreo powinnam sie uczyc ale nie mam kiedy no i znow policja zawraca glowe..apropos tamtej sprawy..zyc nie umierac
a moj facet , poszedl sobie 2 dni z rzedu na impreze kiedy ja bylam w pracy i powiedzial o tym po fakcie , najgorsze ze on nie rozumie dlaczego ja mam ''focha''

[annoush]

a co do kryzysów --podobno zawsze pierwszy przychodzi po 1,5roku, potem 7 latach i ostatni 15 latach związku

Słyszałam o tym, tyle że po 1,5 roku to nie kryzys, a koniec okresu zakochania. Potem albo zaczyna się miłość, albo ostatni dzwonek na rozstanie, bo po tym czasie następuje etap przyzwyczajenia, rozstać się ciężko, a my tkwimy w toksycznym związku z kimś, kogo wad nie jesteśmy w stanie zaakceptować. Po 7 latach kryzysy często związane są z pojawieniem się dzieci i ich wychowywaniem (bo przecież nie ustalamy szczegółowo jak będziemy wychowywali nasze dziecko, wszystko wychodzi "w praniu"), a po 15 latach - kryzys wieku średniego u mężczyzn
Sam, nie wiem, o co poszło, ale strzelanie fochów i ciche dni to na pewno żadne rozwiązanie, małżeństwo to partnerstwo, w którym spokojnie rozmawiamy, a nie bawimy się w podchody do obrażonej królewny

[Isabellaviridii]

mi tez jest strasznie smutno... Walczylam miesiacami o pewna sprawe w urzedach, jezdzilam, podpisywalam papiery, nie spalam po nocach i bardzo mi na tej sprawie zalezalo i mialo sie wreszcie duzo zmienic w moim zyciu. Wszystko mialo wreszcie wyjsc na prosta... a tu wlasnie dzisiaj jak szlam do pracy, otworzylam skrzynke pocztowa, z biciem serca otworzylam list... i niestety- moja prosba zostala odrzucona. Jest mi smutno i nic mi sie nie chce, ale nie pozostaje mi nic innego jak sie pozbierac, otrzasnac i walczyc dalej. I oczywiscie usmiechac sie szeroko i beztrosko w pracy, byc mila dla klientow i swietnie wygladac... a w tle, gdzies w podswiadomosci ta ciagla niepewnosc i strach o jutro, to bicie serca i czekanie, czekanie i przekonywanie siebie samej, ze wkoncu sie uda.Ale skad wziac na to sile?