Na emigracji- czyli jak sie odnaleźć ?:)

[Lunka]

Moniczka zazdroszcze
ja mieszklalam przez 3 lata w Grecji, teraz mam tylko wspomnienia pieknych chwil, latem jade tam by powspominac i pozwiedzac "stare" katy.

[Katty]

Hej Vodia!

Nie ma sprawy, jak bedziesz miala jakies pytania to pisz

[nadinn]

My (ja i mąż) wczoraj podjęciliśmy ostateczną decyzję o powrocie do Polski po przeszło 6 latatch mieszkania w Hamburgu.

Niemcy to zdecydowanie nie miejsce dla nas.

Ciesze się z tej decyzjii, ale wiem że nie będzie łatwo wrócić bo przez ten czas w Polsce sporo się zmieniło i do niektórych rzeczy trzeba będzie się przyzwyczaić.

[virtualia]

Jak sie odnalezc na emigracji?

po 4 latach w UK powinnam zapytac jak sie odnalezc w Polsce. Chcialabym wrocic ale sie boje...tutaj mam prace, przyjaciol, pieniadze na wszystko, co mnie czeka w polsce?
Praca za 800-1000zl? chyba jednak wole sie "meczyc" na emigracji

[klara01]

Ja mieszkam w Anglii dopiero 2 lat i już teraz wiem ,że do polski nie wrócę- nie mam do czego.Tutaj w 2lata dorobiliśmy się więcej z pensji męża niż w Polsce z dwóch przez 8 lat.Poza tym tu moje dziecko ma większe możliwości rozwoju i lepszego zycia(dobra szkoła,studia dobrze płatna praca)nie wiem czy w polsce dalibyśmy radę np. zapłacić za jej studia-bo z czego ja zarabiałam 1200zł. a mąż nie wiele więcej.Dobrze mi tu,już się zadomowiłam-do wszystkiego można się przyzwyczaić -do złych rzeczy tez!BEDZIE DOBRZE

[margo706]

Ja tez jestem w Anglii od ponad 2 lat tez na poczatku myslalam ze zostane tu na zawsze,ale nie ma mowy Hiszpania to jest to,moze za pare lat moze szybciej przeprowadze sie do Hiszpanii doluje mnie deszcz deszcz

[misialeczek24]

Margo tak deszcz to najgorsze co jest w Irlandii ale po prawie 6 latach na emigracjii-5 lat w Holandii i prawie rok w Irlandii wiem ze juz nie wroce do Polski bo nie ma niestety po co choc czasem jest mi strasznie smutno i zle...wtedy chwytam za tel i gadam godzinami z mama lub siostra i juz jest mi lepiej

[monni]

ja dawno temu mieszkalam przez rok w Limerick. Zero Polakow (trudno w to teraz uwierzyc
Na szczęście Irlandczycy to generalnie swietni ludzie zblizeni mentalnie do Polakow. Powrot do Polski to było jedno z najbardziej trudnych przejsc...Jeśli ma sie grupe bliskich osob można wytrzymać wszędzie.

[agma27]

Witam dziewczyny.Ja ponad rok temu zostawilam wszystko,rodzine przyjaciol,prace,zabralam ze soba corke i wyjechalam do Holandii bo-sie zakochalam.Niestety od pewnego czasu zaczyna sie wszystko obracac w ruine,ciagle sie klocimy ,nie potrafimy znalesc wspolnego jezyka.Nie wiem czym jest to spowodowane tym bardziej ze bylo super.Jestem osoba skromna,cicha nie potrafie zablysnac w towarzystwie,to mnie zblokowalo w kontaktach z jego przyjaciolmi i jego rodzina.Poza tym wcale nie starali sie mnie poznac,pogadac czy cokolwiek.Ciagle bylam gdzies z boku.Na dzien dzisiejszy jest tak ze od odwiedza wszystkich sam a ja siedze w domu.Dodam,ze dzieli nas 14 lat,jest starszy,moja matka nie akceptuje tego zwiazku i dla mnie bylo jasna decyzja,ze skoro nie akceptuje moich wyborow,nie akceptuje i mnie.Nie mam z nia kontaktow.Poza tym nigdy nie byl ten kontakt jak matka z corka(ale to temat nie na to forum) No i wlasnie to mnie boli,dlaczego moj facet nie widzi tej istotnej roznicy,dlaczego kobiety umieja sie poswiecic dla faceta,a faceci to tak zadziej.Ciagle mi sie wydaje i tlumacze ze gdybym odwrocila sytuacje i zabrala go do Polski to ja i moi przyjaciele staralibysmy sie aby czul sie dobrze.A ja tu nie mam nic.Tak mnie to boli,nikt mnie nie rozumie nie mam sie komu wyzalic.dzis tez mial wyjscie i czy liczy sie z moimi uczuciami,nie!!!!Na obiady do swojej matki tez jezdzi-sam,ja nie mam zamiaru bo na poczatku probowalam,ale ciagle mi gadala o jego bylej dziewczynie.No to tez sie odcielam,ktora kobieta by to znosila.Moj facet jest dobry-nie pije,nie bije mnie,zabezpiecz materialnie,nie krzywdzi mojej corki,mala ma wszystko co powinna.Ale brakuje mi tego zrozumienia.Nie wiem czy taka jest mentalnosc holendrow,czy tylko ten moj jest taki.Doradzcie mi co mam robic i jak postepowac,bo nie wiem,a kocham go.

[wicherek]

Mnie juz by tam nie było; Wy i tak żyjecie tylko obok siebie