jest mi dzisiaj strasznie smutno

[Dominicana]

wiesz co jaaa czasem nie warto sobie zawracac zycie ludzmi ktorzy okazuja sie nie byc warci naszej uwagi
tez mialam taka "przyjacioleczke"....ktora jak tylko miala problem to ja juz bylam, i mimo ze ja mialam wtdy chlopaka to zawsze czas dla niej znalazlam....teraz gdy ona od 2 lat ma faceta to widzialysmy sie moze ...hmm 3 razy żałosne....

teraz jej facet wyjezdza i ona chce sie spotkac....wiec mowie jej too late...a ona do mnie z tekstem ze skoro widze ze ona sie oddalila to powinnam zrobic wszystko zeby stalo sie inaczej.....

nie nie ja takich ludzi do szczescia nie potrzebuuje!

mam bardzo dobrych znajomych, i wiem ze na nich moge liczyc

wiec jaaa, nie patrz na to co beznadziejne, zajmij sie tylko tym co sprawia Ci przyjemnosc, bo nie ma nic gorszego niz bezwartościowi ludzie krzątający sie w naszym życiu...strata czasu na nich :?

[jaaa]

wiec jaaa, nie patrz na to co beznadziejne, zajmij sie tylko tym co sprawia Ci przyjemnosc, bo nie ma nic gorszego niz bezwartościowi ludzie krzątający sie w naszym życiu...strata czasu na nich

ehh ludzie niektorzy sa okrutni Dominicana

powiem Ci tak ze gdybym wiedziala wczesiej jaka jest ta osoba zerwala bym z nia kontakt ,ale teraz wychodzi na to ze ta osoba po wkreceniu mnie ( w jej oczach zrobilam cos niewlasciwego,glupiego) a nie rozumie moich tlumaczen i jakie byly intencje tego a to wszystko zmienia,teraz ta osoba skolei nie odzywa sie do mnie - ok fajnie bo mi tez nie zalezy na takiej przyjazni,tylko gdyby zerwanie kontaku naszego poszlo z inicjatywy mojej inaczej bym sie czula ,i inaczej bym sie czula gdyby ta osoba wierzyla w to co jej wytlumaczylam a tak nie jest

[wicherek]

tylko gdyby zerwanie kontaku naszego poszlo z inicjatywy mojej inaczej bym sie czula ,i inaczej bym sie czula gdyby ta osoba wierzyla w to co jej wytlumaczylam a tak nie jest

po pewnym czasie i to ma sie w dupie (sorki za obcesowość)

[jaaa]

wicherek mam nadzieje- bo mam tendencje do zamartwiania sie i czuje sie jakbym miala poczucie winy z tego powodu co sie wydarzylo

a to wszystko przez to ze jestem zbyt wrazliwa a nawet nadwrazliwa na rzeczy ktore mnie sie tycza - nie umiem tego zmienic dziekuje dziewczyny za wsparcie i dobre slowa

[Malowanka]

wiesz co jaaa, spróbuj czegos takiego jak jest ci smutno, od rana zapisuj sobie malutkie miłe rzeczy na kartce, będzie Ci łatwiej je zauważyć, że ktoś Ci przysłał sms (ktoś o Tobie pamięta i myśli), że jest fajna pogoda, że miło Ci się z kimś rozmawiało itp. I zobacz ile fajnych rzeczy w ciągu dnia się trafia a humor psuje Ci tylko jedna, więc może jednak warto skupić się na tych fajnych, założę się, że jest ich więcej, tylko trzeba umieć na nie popatrzeć

[margo706]

Jest mi strasznie smutno,w piatek umarl synek moich znajomych.Ona byla w 8 miesiacu ciazy na 25 pazdziernika miala termin,pojechala do Polski zeby tam urodzic on zostal tu w UK,w piatek rano bylo wszystko ok ,maly kopal,po poludniu miala wizyte u gina,nie bylo slychac tetna-dzidzius umarl,moj znajomy od razu w samolot.Wywolywali porod on byl przy tym.Powodem smierci bylo uduszenie,pepowina owinela sie wokol szyji.Teraz czeka ich pogrzeb,a wszystko bylo juz gotowe,wozek,lozeczko.Caly czas o tym mysle,jakie to straszne,co oni czuja,dlaczego?Za 3 tygodnie wroca do Uk nie wiem czy razem,nie wiem jak sie beda trzymac,nie wiem co im powiedziec.Caly czas placze,tak mi przykro.

[nesia]

Matko, współczuje. Aż mi ciarki przeszły.

[nadinn]

To naprawdę prawdziwa tragedia (wiem coś o tym).
Żadne słowa niestety nie pomogą -- nie ma szans.
To trzeba poprostu przeboleć, przeczekać, przepłakać, przecierpieć i ..... nigdy już nie będzie się tą samą osobą.

Życzę jej by czas zrobił swoje i podniosła się po tym koszmarnym przeżyciu. Niech mi uwierzy jest to możliwe, gdy braknie sił by dalej płakać.....

[daria_1]

boze co za dzien.. czuje sie strasznie stal sie wypadek kolega nie zyje a kolezanka lezy w szpitalu jak ja sie o nia boje dlaczego ??????????????????????????????

[Michitka]

Mi od paru tygodni, życie się sypie --dlatego też przez pewien czas nie było mnie na forum.
Podobno los zsyła na nas tyle ile potrafimy unieść, ale ja nie daję rady

Prawie miesiąc temu miałam pożar w domu --mieszkanie zniszczone, co prawda nikomu nic się nie stało, ale to dopiero zaczęły się problemy od finansowych, przez remontowe, rodzinne, zawalam szkołę, męczę się psychicznie

Miałam już momenty naprawdę głupich myśli --ale stwierdziłam, że ie mogę zostawić mojej mamy --i tylko właściwie dla niej siedzę tu gdzie siedzę, a nie robić nic dla siebie

Wszyscy dookoła się odwrócili, rodzina, znajomi --żadnej pomocy, wsparcia


Sama już nie wiem co robić,jest strasznie