życie po 30-stce :)

[majamajamaja]

Rysiu, przykro mi, ze to sie wszystko wlasnie w te strone potoczylo.

[cukiereczekPL]

a u mnie to niestety wyglada tak ze wychodzimy osobno by ktos mogl pilnowac dziecka...
niemamy tu rodziny niestety.... a opiekunka nie wchodzi w gre.
zakupy duuuze swiateczne zawsze z dzieckiem .... sylwestra raczej w domu.
troche sie zmienia w zyciu jak pojawia sie dziecko a babci i dziadka brak

[luna 1]

a u mnie to niestety wyglada tak ze wychodzimy osobno by ktos mogl pilnowac dziecka...
niemamy tu rodziny niestety.... a opiekunka nie wchodzi w gre.
zakupy duuuze swiateczne zawsze z dzieckiem .... sylwestra raczej w domu.
troche sie zmienia w zyciu jak pojawia sie dziecko a babci i dziadka brak

to tak jak u mnie....

[majamajamaja]

Tak sie wlasnie wplatalam w sprawie rozmow kwalifikacyjnych. Swego czasu wydawalo mi sie, ze nie ma osoby, ktora czesciej zmienia prace. Nie wiem, jak to funkcjonowalo, albo sobie szukalam innej, albo mi nie przedluzali kontraktu, ale nic mnie to nie obchodzilo, bo i tak mnie juz nudzila. Nie mialam do tej pory pracy dluzej niz przez dwa lata.
W pewnym momencie czuje sie jednak lekko zagubiona, bo nie wiem, jak to sie stalo, ze inni moi znajomi (czesto im jakos tez pomagalam przy zdobyciu tej pracy) prcujacy ramie w ramie ze mna, pozostali tam latami, a ja juz znowu "zbieralam nowe doswiadczenia". Kiedys jednak to ciagle przystosowywanie sie do nowych obowiazkow i ludzi zaczyna wiazac sie z coraz wiekszym stresem.
Jakos jest tak, ze w zadnej z moich dotychczasowych prac nie chcialabym sie ponownie znalezc. Zastanowilo mnie to jednak, ze juz tyle ich bylo!
Z jednej strony zauwazylam, ze zawsze bralam tez "co popadnie", bo lepszy wrobel w garsci. W tym sensie powinnam byc w przyszlosci bardziej precyzyjna. Zaznaczam, ze z tymi pracami nie bylo slodzenia, lekkie nie byly.

Moze ktoras z Was tez tak ma? A moze mi ktos moze dac cos na droge? Bo w tym momencie zapragnelam skonczyc z tym rzucaniem sie i poswiecaniem dla pracy. Efekt jest taki, ze stoje na razie w miejscu. W moim "produktywnym" wieku.

[luna 1]

ale cicho.....

majamajamaja ja tez tak mam jak ty z tą pracą.....w obecnej siedze od grudnia i nie wiadomo jak długo, tym razem chyba będa zwolnienia, ale nikt glosno o tym nie mówi.....był nawet rok w którym miałam dwie prace, dwa miesiące wakacji w jednej wytrzymałam 4 miesiące- była nudna, w drugiej pół roku, bo znalazłam według mnie cos bardziej interesującego
ja złapałam sie na tym że mam takie okresy kiedy jest fascynacja pracą, później to jest cos pospolitego i wtedy (mimo woli ) zaczynam szukac czegoś nowego
powiem ci że tez mam juz chyba tego dosyc, chciała bym zagrzac gdzieś na dłużej miejsce, mam nadzieję że teraz to tylko ploty o tych zwolnieniach

[jsia]

To ja mam odwrotnie, siódmy rok w szkolnictwie, z czego sześć ostatnich lat w tym samym miejscu i mam powoli dość, to chyba początki wypalenia zawodowego. Myślałam o tym, żeby się przekwalifikować, ale nie bardzo wiem, co chciałabym robić, zupełnie nie mam pomysłu na siebie, a jak przeglądam ofertę studiów podyplomowych, to nie znajduję niczego interesującego.

[luna 1]

jsia tez myslalam o czymś nowym, jakieś studia, kursy, cokolwiek , ale tak jak mówisz brak pomysłu...........myślałam żeby coś swojego otworzyc i tu też pustki w głowie.......

[nesia]

A ja zmieniając temat powiem Wam, że stuknęło mi dzis 33, od rana wstałam nadzwyczaj zadowolona, uśmiechnięta, z wielką werwą do działań. Tak się zastanawiam czy może owa liczba nie jest jakas magiczna Oczywiście wciąż podtrzymuje iz mam tyle lat na ile wyglądam, oraz na ile się czuję - a tu mi idzie na korzyść Reasumując życie po 30-tce - czuje sie spełniona, twierdzę że to dobry wiek dla kobiety

[majamajamaja]

Nesia gratuluje na urodziny! jestesmy teraz w tym samym wieku, ja tylko lutowa.

Luna, a Ty rzucalas te prace, bo stawaly sie nudne?
Jesli o mnie chodzi, to dzialalnosci wlasnej nie zamierzam otwierac. Sa osoby, ktore mi to proponuja albo podpowiadaja, i czesto sa zdziwione moja stanowcza odpowiedzia. Wole u kogos, wtedy nie ma sie na barkach calej tej odpowiedzialnosci. A w ogole co ja mam zakladac "wlasna dzialalnosc" kiedy nie przychodzi mi do glowy, co tez to ma byc? Bede miala pomysl, zaloze. Bardzo proste. Juz wiem, ze bedzie to jednoosobowa dzialalnosc, bo nie umiem zwalniac ludzi. Ani ich poganiac. Ani przymuszac do szybszej pracy. Nie mam do tego serca. Takie sa obecne realia, a ja tez nie zamierzam zamienic sie w takiego potwora, ktory pewnie i powie: "ciezko bylo podjac mi decyzje o zwolnieniu, ale prosze mi wierzyc, nie bylo wyboru."
Wlasnie pisalam, ze zakonczylam kontakt z firma, ktora zamierzala mnie zatrudnic. Na poczatek pol etatu, ktore sie rozrosnie do calego. No i co? Jedna czwarta etatu, jak sie dowiedzialam pokatnie, a jeszcze przedtem musialabym pracowac trzy dni za darmo, "aby zobaczyc, czy do siebie pasujemy". Co ja mam robic z 10 godzinami tygodniowo?Gosc mnie sobie niepowaznie potraktowal i myslal, ze sie na wszystko zgodze, bo kobieta. Dziewczyny, ja pisze z Niemiec i tutaj panstwo mialo taki olsniewajacy powod, aby rozpowszechnic prace na niepelne etaty dla kobiet z dziecmi. Ale to sie stalo przeklenstwem, bo pracodawcy probuja takimi etatami sie wyslugiwac: placa duzo mniej pieniazkow (zwlaszcza tych oplat socjalnych, z czego oczywiscie potem pracownica nie ma ani ubezpieczenia, ani emerytury, ani bezrobotnego) i czesto sobie mysla, ze w polowie czasu mozna przeciez tez tyle osiagnac, co przez 8 godzin. Niemcy schodza moralnie na psy.

[jsia]

Nesia, wszystkiego najlepszego, oby z każdym następnym rokiem przybywało tego zadowolenia:)