Zostawil mnie :(

Post autor: **shilo** » 09 sie 2005, 22:44

samotnosc jest okropna zwlaszcza jek sie jest przyzwyczjonym do stalego bycia z kims... najgorsze sa samotne swieta, rocznice itp wtedy serce najbardziej boli!

Post autor: **Merlinka** » 11 sie 2005, 14:28

az mnie ciarki przeszly czytajac te historie

Mam nadzieje ze czas sprawi ze Wasze cierpienie zacznie gasnac i znowu wrocicie do zycia

Te wypowiedzi moga byc przestroga dla wielu osob (takze dla mnie) wierze ze czlowiek moze uczyc sie nie tylko na swoich bledach... oby tak bylo

Post autor: **Samanthii** » 12 sie 2005, 19:54

Ja takze strasznie przezywalam kazde rozstanie z mezczyznami"mojego zycia"-znam dobrze jak smakuje rozpacz

... ...ale mi przeszlo!!! Zycie jest wystarczajaco skomplikowane... Wspolczuje Wam dziewczyny,jednak nie mozecie sie zalamywac... Bol jest-teraz!-za jakis czas mija... ...glowa do gory!!! Nie bojcie sie samotnosci(!)-jaka samotnosc??? Jestescie mlode,macie przed soba cale zycie i kto wie, jaka milosc mozecie jeszcze przezyc...

Mowi sie,ze nie pierwsza milosc jest prawdziwa ale ostatnia... Czlowiek uczy sie na wlasnych bledach-to fakt-ale nie ma tego zlego... :?

Nie pomoze w niczym siedzenie w domu w samotnosci i rozpamietywanie...!!! Nikogo tez nie mozna na sile przymusic do milosci,dziewczyny... ...jesli faceci odchodza,tzn.ze sa niepewni uczuc i nie warto blagac o milosc kogos,kto sie zastanawia... ...warto jednak walczyc o milosc-(nawet o ta najbardziej skomplikowana!!!)-Zycze duzo sily i szybkiego powrotu do normalnosci...!!! Albo-CUDOWNEJ , NOWEJ ,PRAWDZIWEJ ;NIGDY NIE KONCZÁCEJ SIE MILOSCI...

Post autor: **iza** » 12 sie 2005, 20:08

Chyba każda z nas przezyła juz swoje chwile szczęścia i bezgranicznego cierpienia, miłości i rozstania...

Ja też...
Kochałam "GO" nad zycie. Był dla mnie wszystkim. Był moją pierwsza wielką miłością - pokazał mi świat, pokazał mi zycie. Potem wdarła sie monotonia, przyzwyczajenie. Uczucie chyba odeszło w cień. Po 11 latach bez słowa odszedł do innej, duzo młodszej.
Po rozstaniu nie odbierał ode mnie telefonów, unikał spotkań i rozmów.
Szalałam z rozpaczy. Nie mogłam zrozumiec dlaczego odszedł, co zrobiłam nie tak, czym zawiniłam. Ryczałam non stop, marzyłam by ze sobą skonczyc. Mysłałam, ze juz do konca pozostane sama, ze nie zaakceptuje innego mezczyzny. Zastanawiałam sie jak samotna bede na starosc... Czułam sie gorsza, bo kto zechce 31 latke gdy na swiecie tyle młodziutkich i pieknych dziewczyn?

A jednak kolejna miłość czaiła sie obok... Od 1,5 roku jestem bardzo szczesliwa. Od mojego Misia dostałam tak wiele ciepła i uczucia jakiego przez 11 lat nie otrzymałam. Porównuje ich do dzis... Pierwszy zasypywał mnie kwiatami, prezentami ale czułam chłód. Teraz mam bezpieczenstwo, czułość i podobno szczeście tryska mi z oczu...

Dziewczyny głowa do góry! Podobno najwieksza jest pierwsza miłość. Teraz wiem, ze każda miłość jest pierwsza!!!

Post autor: **bepi** » 21 lis 2005, 16:18

hej, Omega co u Ciebie słychać, jak się czujesz?

Czy wszystko oki?
pozdrawiam
Bernadeta

Post autor: **Sarka** » 21 lis 2005, 17:13

wierza w Milosc przez cale zycie-tylko mezczyzni do kochania sie zmieniaja w tuym czasie;-)

Post autor: **joanna2828** » 21 lis 2005, 17:17

iza pisze:
Podobno najwieksza jest pierwsza miłość. Teraz wiem, ze każda miłość jest pierwsza!!!

świeta prawda - a często mówi się że życie zaczyna się po trzydziestce - coś musi w tym byc, a tym bardziej jesli chodzi o miłośc :)

Post autor: **angelika** » 24 lis 2005, 00:07

wiecie co...ja chyba jestem walnieta..z jednej strony nie chce byc sama, boje sie samotnosci, chcialabym miec oparcie w faciecie, czulosc itd....a z drugiej strony..tak sie przyzwyczailam do bycia samej...jak nawet jakis znajomy mnie odwiedzi to gora po 3 godz chce by poszedl..wiem to inaczej jak sie kogos kocha to sie pragnie z kims byc...ale ja sobie nie wyobrazam ze nagle ktos bedzie mi sie po kuchni krecil....ze bede musiala wstac jak mi sie bedzie chalo lezec itd...po prostu teraz robie wszystko to na co mam ochote...a bedac z kims nie za bardzo bede mogla...chyba musze isc do psychiatry jakiegos

bo chcialabym a sie boje a zarazem nie chce nic mieniac...moze boje sie zmian..ze moja jako taka stabilizacja sie rozwali...

Post autor: **bepi** » 24 lis 2005, 13:48

Angeliko, nie martw się :lol: jeśli poznasz kogoś odpowiedniego to dla Niego zrobisz wszystko... :lol: , miłość nie zna dnia ani godziny, poczekaj cierpliwie aż nadejdzie ten moment, zobaczysz sama, będziesz szczęśliwa i z miłości "stracisz głowę" i poczujesz motylki w brzuchu... :lol: Kochana wszystko przed Tobą,
:D
pozdrawiam
Bernadeta

Post autor: **Monia23** » 02 gru 2005, 15:37

Witam Omega co u ciebie?Pozdrawiam