Beauty w Polsce

do tej pory wiodłam sobie piekne, bestroskie zycie studentki...ale studia sie kończą, niebawem obrona, rodzice wyprowadzają sie do nowego domu...przyszedł więc czas abym znalazla pracę

boję sie strasznie, bo tak naprawde czuje ze nic nie umiem, zero doświadczenia, i nawet nie wiem w jakiej branży moge szukać pracy

wysyłam cv do administracji jednak sądze ze będe sie męczyć w czyms takim, ciągnie mnie chyba bardziej w stronę mediów, pr, dziennikarstwo, ale co ja wiem o tym? za rok, bo teraz juz nie zdąrze, chce iśc na studia podyplomowe z dziennikarstwa.

Przerażają mnie rozmowy kwalifikacyjne i te głupie hr-owe pytania o moje sukcesy i porazki, nr buta i imie psa cioci Basi
jak mnie zapytaja jakie sa moje oczekiwania to tez nie wiem co powiedziec, boje sie ze powiem za mało albo za dużo i albo zgnije z mala pensja albo mnie nie przyjma bo mam wygurowane oczekiwania

Pomocy, jak sie najlepiej zabrac za to wszystko i przygotowac na rozmowe?

Dominikana, mnie jest łatwo, po po 10 latach (o jezuuuu, to już tyle ) pracy byłam na tylu rozmowach, że opowiadać bym mogła kilka dni.
Po pierwsze - luz i szczerość. Wiem, że to się łatwo mówi, ale niestety tylko wtedy wygrywasz. To nie znaczy, że masz mowić całą prawdę, przyznawać się do wszystkiego. Raczej chodzi o to, żebyś nie udawała innej osoby niż jesteś. Ma to dwie strony - jeśli nie będziesz pasować do modelu pracodawcy - nie zatrudnią Cię, ale z drugiej strony, jeśli nie pasujesz, to prawodopodobnie męczyłabyś się, bo Twoja osobowość wyznacza Ci inne kierunki albo z ludźmi byłoby niefajnie.
Po drugie - wynika to z pierwszej porady - nie przejmuj się odrzuceniem. Pamiętaj, że to jest ZAWSZE jakieś doświadczenie i z pewnością praca tam byłaby niewypałem.
Po trzecie - gdybym teraz zaczynała karierę, najpierw poszłabym do psychologa porozmawiać. Wyobraź sobie, że przez 8 lat pracowałam jako prawnik, ale zawsze dziwnie zazdrościłam moim kumplom handlowcom, że spotykają się z ludźmi, wymyślają jakieś przedsięwzięcia itd. Cały czas próbowałam znaleźć inną pracę, ale z różnych przyczyn nie wychodziło. W końcu, zupełnie przypadkiem zatrudniłam się w trochę innej branży. Na początku miałam kaca moralnego, że moje prawnicze ambicje są niespełnione, a teraz....aż pękam ze szczęścia! Poszłam na podyplomówkę, chcę zupełnie zmienić swoją drogą zawodową. A na koniec - clue. Pani psycholog po króciótkiej rozmowie na studiach stwierdziła to, do czego ja dochodziłam przez 10 lat . Pelna wiwisekcja, powiedziała mi dokładnie to, o czym już byłam pewna.
No, więc po tym długaśnym wstępnie - trzecia rada - dokładnie zastanow się, co chcesz robić, jaki masz charakter - zrób sobie testy osobowościowe - czy wolisz pracę w grupie, czy jesteś liderem, czy wolisz byc kreatywna itd. Pamiętaj, że w pracy, poza kasą, najważniejsze jest spełnienie. I nie ma to związku z kierunkiem skończonych studiów.
Po czwarte - nie bój się ściemniać, koloryzować i naginać faktów, jeśli jesteś pewna, że potrafisz sobie poradzić (ja np. ściemniałam, że byłam konsultantką w firmie sprzedającej profesjonalne kosmetyki - choć nigdy w życiu tego nie robiłam, a w pierwszej pracy - że umiem świetnie obsługiwac komputer, choc nie potrafiłam go nawet włączyć).
I na koniec - dużo sensownych porad o rozmowach, testach kwalifikacyjnych, odpowiedzi na pytania o oczekiwania, pisaniu listów itp. jest na portalu pracuj.pl. Wydaje mi się, że są tam najlepsze porady. Są też średnie płace z pełnym podziałem (województwa, staz pracy, branża, stanowisko itd.) Warto dokładnie poczytać.
NO I POWODZENIA!!!!!
p.s.(ale masz przesrane , może lepiej wyjdź bogato za mąż

dzieki Jennys ano mam przesrane bo jestem na samym początku 40 letniego zeslania na przymusowe roboty
bogato to pewnie wyjde za mąż bo przyszly husband jest programista w sporej korporacji, ale ja chce zarabiac kase na swoje prywatne waciki i tysiące par butów
zresztą nie usiedzialabym z tyłkiem w domu, zawód zmanierowanej żony to nie dla mnie

No to życzę szczęscia i gratuluję przyszłego męża! u mnie to ja dźwigam na barkach "karierę"

Dominicana, mogę poradzić ci tyle, że zawsze lepiej jest powiedzieć za mało niż za dużo, na rozmowach nie okazuj zdenerwowania czy zakłopotania i nie bądź zbyt otwarta w kontaktach ze współpracownikami, naprawde warto zachowac dystans, nie wierz w zazyłą przyjaźń w pracy, ja w swojej pierwszej pracy dostałam ostrą szkołe życia i to właście dzięki "koleżankom" i "kolegom" :?

dziewczyny wiedziałyście kiedy zacząć temat o pracy, tylko proszę o powagę, bo ja zasiedziała od 7 lat kura domowa z rocznym doświadczeniem poszukuję pracy wysłałam parę CV i zobaczymy na razie cisza, najbardziej stresuję rozmową kwalifikacyjną, to tak się mówi bądź spokojna tylko czasami fizjonomia po drugiej stronie biurka może ściąć z nóg.....

rany boskie, przeglądałam te porady na pracuj.pl i zamarłam jak zobaczylam ile moge zarobic z moim jeszcze niewykonczonym mg-rem, brakiem doswiadczenia ale z zapalem do pracy jakies 1100zl wrrr
u mnie same oplaty za mieszkanie to ok 500-600zl miesiecznie

chyba musze poprosić Misiaka o ręke

Dominicana pisze:rany boskie, przeglądałam te porady na pracuj.pl i zamarłam jak zobaczylam ile moge zarobic z moim jeszcze niewykonczonym mg-rem, brakiem doswiadczenia ale z zapalem do pracy jakies 1100zl wrrr

,
jakbyś wiedziała, ile ja zarabiam po 10 latach pracy, w dużej korporacji na całkiem niezlym stanowisku, to byś dopiero spadła z krzesła
A, wiesz co katrinn, masz racje, dobry moment, ja też sobie poszukam czegoś nowego
(boszsz, jaka ja byłam glupia, że już na studiach poleciałam do pracy )

Dominicana pisze:rany boskie, przeglądałam te porady na pracuj.pl i zamarłam jak zobaczylam ile moge zarobic z moim jeszcze niewykonczonym mg-rem, brakiem doswiadczenia ale z zapalem do pracy jakies 1100zl wrrr

,
jakbyś wiedziała, ile ja zarabiam po 10 latach pracy, w dużej korporacji na całkiem niezlym stanowisku, to byś dopiero spadła z krzesła
A, wiesz co katrinn, masz racje, dobry moment, ja też sobie poszukam czegoś nowego
(boszsz, jaka ja byłam glupia, że już na studiach poleciałam do pracy )

Jennys pisze: (boszsz, jaka ja byłam glupia, że już na studiach poleciałam do pracy )

To tak jak ja :?

Z tego co widze nadszedl okres na zmiany - ja tez po 7 latach w jednym zmieniam prace i mam nadzieje ze na lepsze