Viola wszyscy jesteśmy z Tobą..

[Aguuu]

Wczoraj przeczytałam dokładnie cały temat, post po poście. Wiem, że minęło już troszkę czasu od całego zdarzenia, ale czytając Twoje słowa Wiolu płakałam jak dziecko...
Bardzo Ci współczuję i nie potrafię zrozumieć dlaczego tak dobrzy ludzie odchodzą tak szybko z tego świata?
Nie potrafię pogodzić się z tą niesprawiedliwością, a co dopiero ją pojąć.
Jest mi bardzo smutno, że to wszystko Wam się przydarzyło...
Nie umiem też wyrazić w słowach, jak bardzo dotknęła mnie Wasza historia
Słowa "rozumiem Twój ból" byłyby by w sumie nie prawdziwe, bo ja jedynie mogę sobie wyobrazić co czułaś, i co czujesz teraz..

Cokolwiek bym nie napisała, to i tak nie przywróci Ci to szczęścia, więc może powiem tylko tyle, że przeczytanie Twoich słów zmusiło do refleksji, do docenienia tego, co nie raz przechodzi w "będzie już tak zawsze".

Może źle robię, że odświeżam temat, ale jak się czujesz teraz?? Mam nadzieję, że sobię radzisz. Pozdrawiam Cię serdecznie... I ściskam z całego serca.

[violka123]

Aguu...tak radze sobie....po dwóch latach na brania antydepresantów....powoli do siebie doszłam.......nie wiem jak...sie cieszę sie ,żę potrafiłam opisać naszą historie w ten sposób,że nie pozwala pozostać obojetnym.......może pomógł mi w tym mój żal...ból.....to co był między nami było wyjatkowe...On był wyjątkowy....i rzeczywiście tak jak pisały niektore dziewczyny (a ja w to wtedy nie wierzyłam)przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa ,że dostałam szansę przezycia tych "kilku chwil" przy Nim....kilka najwspanialszych chwil w moim życiu!!!!


RóWnież Cie serdecznie pozdrawiam i dziękuję za te miłe słowa [smilie=be mine!.gif]

[cukiereczekPL]

przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa

przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa
przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa
przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa


i to jest bardzo piekne w tej historii, gratuluje Viola za sile i cierpliwosc w pokonaniu smutku i zalu......
mysle ze takie zakonczenia pomagaja uwierzyc tym co nie wierza ze moga byc jeszcze raz w zyciu szczesliwymi....
czasami smutne zakonczenia sa tylko poczatkiem do czegos rowznie wyjatkowego....

[violka123]

przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa

przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa
przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa
przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa


i to jest bardzo piekne w tej historii, gratuluje Viola za sile i cierpliwosc w pokonaniu smutku i zalu......
mysle ze takie zakonczenia pomagaja uwierzyc tym co nie wierza ze moga byc jeszcze raz w zyciu szczesliwymi....
czasami smutne zakonczenia sa tylko poczatkiem do czegos rowznie wyjatkowego....

cukiereczku troszkę wyrwałaś kawałek mojej wypowiedzi z całego kontekstu ,co zmieniło znaczenie mojej wypowiedzi
całe zdanie brzmiało:

przyszedł czas ,że mogę powiedzieć ,że jestem szczęśliwa ,że dostałam szansę przezycia tych "kilku chwil" przy Nim....kilka najwspanialszych chwil w moim życiu!!!!

[cukiereczekPL]

co zmieniło znaczenie mojej wypowiedzi
całe zdanie brzmiało:

nie violcia , ja niechcialam zmieniac kontekstu, przepraszam...poprostu uwazam ze to ze teraz jestes szczesliwa jest bardzo wazne...
nawet jezeli twe szczescie jest wlasnie dlatego ze przezylas te chwile z NIM...
chodzilo mi tylko o to ze czas sprawil ze niemasz jzu w sobie tego zalu i bolu...

zle sie wypowiedzialam....

[Natalele]

kiedy czytam moje poprzednie posty ,zapadam sie w nicosc,jeszcze tak niedawno tulilam Moje Sloneczko ,byl dla mnie wszystkim ,sensem zycia ,spelnionym marzeniem ,ogromna czescia mnie ,nigdy nikogo tak nie kochalam i dla nikogo nie chcialam tak bardzo zyc a teraz jest pustka ,zal i ogromny bol.......20 kwietnia zostawil mnie na zawsze ,juz nigdy go nie zobacze ,nie dotkne,nie usmiechnie sie do mnie,juz nie poczuje JEGO milosci.....w piatek 20 kwietnia o godz.19.15 Moje Kochanie odeszlo do Pana Boga ,w lutym stwierdzono raka ,9 przypadek na swiecie ,nieuleczalny,tak strasznie cierpial gdy umieral ,nie mogl oddychac ,nie mial juz prawie ploc ....nie potrafie sobie poradzic z tym ze GO juz nie ma....

Czytam i płaczę... Taka miłość bije z Twoich słów.... Nic nie da Ci ukojenia, ale może teraz jest Mu lepiej...
Na pewno czuwa nad Tobą i jest gdzieś obok...
A normalne życie przyjdzie samo z czasem, już przychodzi.
Głowa do góry

[jaaa]

ja równiez przeczytalam prawie caly watek
i musze przyznac ze od dawna mi łzy nie ciekly ale teraz....
nie napisze nic co bylo juz napisane tylko to zebys uwierzyla ze czas ''leczy rany'' ,a raczej przyzwyczaja nas do tego bólu i on juz tak nie boli.pozwala pomalu cieszyc sie pierw drobnostkami potem zyciem i nie wazne czy pomagaja Ci w tym antydepresanty- sama je lykalam i dzieki nim tez wyszlam na prosta,powolily przetrwac zle chwile , a nastepnie pozwolily zaczac na nowo cieszyc sie

życze Ci duzo sily,wytrwalosci i ,sciskam sie bardzo mocno!!!

[kami-pl]

Oj dawno mnie nie bylo na forum...moja operacja byla dwa lata temu, ale bardzo mi utkwila w pamieci Viola...
Violu, bardzo sie ciesze, ze dajesz sobie rade. Nawet nie umiem sobie wyobrazic jak silna jestes kobieta...
Zycze ci z calego serca powodzenia!

Ps.Ciekawa tez jestem jak sie ma Karolinka...

[Ala ma kota]

(...) cieszę sie ,żę potrafiłam opisać naszą historie w ten sposób,że nie pozwala pozostać obojetnym.......może pomógł mi w tym mój żal...ból.....to co był między nami było wyjatkowe...

Violu- minęło już dużo czasu od Twojego ostatniego wpisu, a ja dziś siedzę i płaczę czytając cały wątek. chciałam Ci za niego podziękować Cały ten zapis rozmów z wydawałoby się obcymi ludźmi z Forum, cała Twoja otwartość, ciepło, ufność... Czytając czuję się jak zaopiekowane, utulone w płaczu dziecko. No po prostu dałaś mi dziś tyle siły !!!

Wiem, że to jest ekstremalnie trudna sytuacja, że przejście jej to ogromny wysiłek woli, umysłu, ducha...

Jeśli się zgodzisz, to zapytam Cię co myślisz o tym:
dwa lata temu leżąc na pustym oddziale w szpitalu rozmawiałam z doktorem (pulmonolog-onkolog) o odchodzeniu ludzi bardzo nam bliskich. Powiedział mi, że nie ma nigdy dobrego momentu na ich odejście i że jedyne co możemy zrobić to pozwolić im na to. Że niezgadzanie się, i krzyczenie, i buntowanie, nie pomaga. Że należy pozwolić ukochanym ludziom odejść. Że to jest ich czas.

Jeśli chcesz, napisz proszę do mnie na priv.
A ja i tak strasznie Ci dziękuję za ten wątek...

[Barbikit]

Jesteś niesamowitą kobietą Wiolu - dziękuję Ci za to ,że mogłam przeczytać Twoją historię. Czytanie
Twoich słów skłoniło mnie do refleksji i dzięki Tobie doceniłam to co mam...
Trzymaj się cieplutko ,kiedyś się napewno zobaczycie jeszcze...