Jak odkryc wlasne powolanie?Jaka praca daje Wam satysfakcje?

[Vodia]

eeee... ja tez mam co rusz nowe zainteresowania, ale pewne moje cechy pozostaja te same: jestem kreatywna i zachwyca mnie piekno, mam miarke w oczach, dobra orientacje i zmysl techniczny. To ide w tym kierunku. Nie chce tez pozostac w jednej branzy przez cale zycie (och, to chyba musi byc nudne) tak, jak np. ksiegowa.

ja mam te same cechy hehe
poki co mam tylko rok pracy za soba. Niby obecnie jestem zadowolona, ze zdobywam doswiadczenie z pozoru w nudnym ale za to jakim ciezkim zawodzie teraz juz wiem ze nie moze byc nudny bo nie ma tu czasu na nudy, w mojej firmie przynajmniej, ale...
od jakiegos czasu mysle o tym, zeby moze po studiach gdzies wyemigrowac i teraz pytanie skoro moj zawod daje mi mozliwosci glownie w kraju, ze wzgledu na to ze umiejetnosc pracy w moim zawodzie jest scisle zwiazana z przepisami prawa, to jaki jest sens w to brnac
Ja zwasze chcialam albo pracowac w ksiegowosci, albo w jakims informatycznym dziale zwiazanym z reklama(ale w jakiejs duzej firmie komputerowej jezeli chodzi o druga opcje).
Aktualnie ciagle zadaje sobie pytanie czy faktycznie moj zawod jest taki dobry i czy faktycznie tak dobrze platny... obecnie zycie zaczyna pomalutku weryfikowac to co kiedys uslyszalam o tych branzach, ale chyba jeszcze dlugo potrwa zanim uswiadomie sobie co jest tak na prawde dla mnie najlepsze i najbardziej korzystne pod wzgledem finansowym

[ladykate]

mi sie wydaje ze tylko robiac cos z pasją bedziemy naprawde szczesliwi majac jakies ambicje zdolnosci i lubiac to co sie robi,
moim zdaniem powrót do dziecinstwa moze nam cos podsunąć, kazdy człowiek ma jakiś "dar" czyli talent w czym jest naprawde dobry i co mu przychodzi z duzo wieksza latwoscią niż innym, i to czesto mozna zaobserwowac u dzieci

ja np jako dziecko miałam ogromny talent plastyczny, malowałam i rysowałam bez ołówka itd tak ze np w szkole Pani czest myslała ze ktos to robił za mnie, ale rzuciłam to i dluugo dluugo nie chciałam malowac bo mnie to nie kreciło, teraz po ponad 10 latach odkrywam talent plastyczny w malowaniu.......ludzi i uwielbiam to robic! mimo ze jestem na zupełnie innych studiach i mam zupełnie inna prace nawet niezle platną (ale co z twego jak wstaje rano i mysle ze znowu "musze" tam isc......) to wybieram sie do szkoły charakteryzatorskiej i to chce w zyciu robic, chyba ze mi sie odmieni? zobaczymy.......

[majamajamaja]

No, Vodia moze i mamy wspolne cechy, ale Ty musisz miec o jedna wiecej, bo ja z prawem cos nigdy wiekszej zazylosci nie mialam. I wydaje mi sie, ze z ludzmi tez nie umiem tak postepowac, aby wyszlo to z korzyscia dla mnie. To, co ja mam: pozostanie zawsze przy temacie, aby znalezc rozwiazanie problemu zamiast emocjonowania sie nad czyms, to moze jest plusem w pracy, w projektach, ale osobiscie mi nie pomaga.
Czesto widzialam, jak inni wspolpracownicy dorownuja mi np. w obsludze jakiegos programu, ale jakos potrafili zdobyc stabilniejsza pozycje w firmie, niz ja mam. Jak im sie to udaje - nadal nie potrafie powiedziec.

[dżagaaa]

rety mam ten sam problem...jestem na 2 roku finansow i rachunkowosci..jak mam isc do szkoly to jestem chora..ucze sie bo musze..jestem na wyzszej szkole i dodatkowo zaocznie..chcialam pracowac ale mam takiego pecha ze po kazdej rozmowie z pracodawcami NIKT NIE ODDZWANIA!! i czasem patrze na niektore laski pracujace w tej branzy (handel-sklepiki z ciuszkami) to az mnie skreca...ich powolne ruchy,brak zycia,jakies odpychajace wyrazy twarzy..ehh..nie wiem czego mi brakuje ze po zlozeniu 60 cv i udanych moim zdaniem rozmowach, nikt nie oddzwania..

kierunek studiow tez wybralam pod naciskiem w sumie..najbardziej chcialabym swoj biznes ale nie mam wkladu ani pomyslu

[dyduska]

ladykate ja również jako dziecko już przejawiałam zdolności plastyczne, lubiłam tez i szyłam ubranka dla lalek :) Kiedyś dostałam od mamy kawałek skorki z królika i uszyłam mojej barbie futro :) Wówczas nawet w peweksie takiego wypasionego ubranka dla lalki nie można było dostać. Moje dzieła tak podobały się innym dziewczynkom ze zrobiła z tego biznes hahhaha i sprzedawałam to co uszyłam
Sama nie wiem dlaczego nie poszłam tą drogą Teraz bardzo tego żałuję, a uświadomiłam to sobie właśnie kilka dni temu i od lutego wybieram się do studium sztuk wizyjnych.
Obecnie kończę magisterkę na turystyce Kiedy 5 lat temu zaczynałam moją przyszłość wiązałam z turystyką bo sądziłam, że to dla mnie, jednak po tym czasie stwierdzam, że bardzo się pomyliłam.
Najgorsze jest to, że na studia poszłam dopiero w wieku 24 czyli teoretycznie powinnam już była wiedzieć czego chcę od życia, ale widzę, że kobiety w różnym wieku mają ten sam problem.
Teraz mam 29 a studium zajmie mi kolejne dwa lata ale co tam, ważne żebym robiła w końcu to co lubię. No, mam nadzieje, że tym razem na ostatnim roku mi się nie odwidzi
Najwyżej będę tak się uczyć do końca życia i szukać swojej drogi

[nikolettkaa]

a ja zawsze wiedziałam ,co chce robić - tzn -zawsze chciałam pomagać ludzią , -ale się rozminęłam z tym i złozyłam papiery na farmację i teraz tak myślę , że w przyszłym roku -chyba rzucę ten kierunek i pójdę na ratownictwo medyczne ) bo to jest to co chyba . chce robić w życiu

[majamajamaja]

odwazne dziewczyny tu na forum, tylko tak dalej :bravo
Dzaga, nie powiem Ci dlaczego nie dostalas jeszcze pracy pomimo, ze sie o nia starasz. Moge tylko powiedziec od siebie, ze nie ma co za "smiertelnie powaznie" podchodzic do szukania pracy. Garniturek-mundurek, spodniczka i podanie w teczce. Ja chyba najczesciej prace dostawalam "z nienacka": podczas podrozy, na targach. Bo zadzwonilam zamiast wysylac papiery i sie zagadalam. Kiedys jako studentka dostalam prace w dziale porcelany. Padla propozycja pracy, a ja sie zglosilam, nie wiedzac dokladnie, o co chodzi, bo jeszcze spalam. Bylam jedyna, a wymaganych kwalifikacji bynajmniej nie spelnialam. Wzieli mnie i nauczyli.

[dżagaaa]

ja traktuje powaznie znalezienie pracy bo nie umiem zyc z powietrza i tak mi zalezy zeby miec jakas posade..ale na pewno nie chodze skladac cv w mundurkach i podaniu w teczce;) kto wie moze malo skromnie chodze ubrana i uwazaja ze nie ma potrzeby mi tej pracy dac..no ale nie chce do konca zycia zyc na utrzymaniu rodzicow wiadomo...

[tancereczka]

nikolettka, studiujesz farmacje i chcesz rzucac ten kierunek??
NIE!!!!!
Farmaceuta, tez poniekad pomaga ludziom. Niekoniecznie trzeba stac za lada i sprzedawac leki. Mozesz przeciez je wyrabiac. A jak juz rzucac farmacje to moze dla lekarskiego? Przynajmniej niektore przedmioty mogliby Ci zaliczyc

[ghostdog]

na studia poszłam dopiero w wieku 24 czyli teoretycznie powinnam już była wiedzieć czego chcę od życia, ale widzę, że kobiety w różnym wieku mają ten sam problem.
Teraz mam 29 a studium zajmie mi kolejne dwa lata ale co tam, ważne żebym robiła w końcu to co lubię. No, mam nadzieje, że tym razem na ostatnim roku mi się nie odwidzi
Najwyżej będę tak się uczyć do końca życia i szukać swojej drogi

Oj te Twoje 24 latka to nie tak duzo...ja zaczelam studia majac 28 lat...Zrobilam Zarzadzanie Zasobami Ludzkimi mam tytul Bachelor of Arts...z wyroznieniem i kicha...
Moze nie tyle ze nie chce tego robic ale nie moge...przez recesje to nie moge dostac pracy nawet jako recepcjonistka hehhehe Nie mowiac o uzyskania lepszego doswiadczenia w'branzy" HR.
Tutaj w UK czesciej korzysta sie wysylania ofert on-line niz lazenia z CV i juz ok 500 poszlo CV i roznych formularzy i nic
Co do powolania to chyba bym najwiecej serca wkladala we wlasna firme....ale jaka...

Co do karier to zaliczylam w PL-Auto System, stacje benzynowa, referent d/s marketingu a potem tutaj kelnerowanie, Elizabeth Arden, Torebki Gucci, Ochrone, recepcja nw fitness klubie i znowu po studiach i w ich trakcie kelnerka...wciaz mnie tak do konca nie natchnelo hehhehe

Powiem WAm ze w zwiazku z tym kryzysem jakos nie moge dochrapac sie poprawy statusu po studiach i czasami sobie mysle ze w sumie kelnerowac to i tez moglabym w PL