Powszechnie uważa się, że marzyciel to ktoś, kto nie docenia walorów rzeczywistości, w jakiej żyje, i ucieka od codziennych obowiązków. Istnieje także przekonanie, że marzenia są stratą czasu i mają zły wpływ na przystosowanie się do życia.

W wielu badaniach dociekano źródeł szczęścia. Pomijano zaś pytanie o jego funkcje. Szczęście traktowano zazwyczaj jako przystanek końcowy naszych dążeń lub barometr powodzenia na drodze życia. Nie przejmowano się paradoksem, że oto w świecie pełnym zagrożeń, katastrof, okrucieństwa i zła powszechną normą - a nie wyjątkiem - są optymizm, radość życia i poczucie szczęścia (odsetek ludzi szczęśliwych i zadowolonych ze swojego życia...
...w większości krajów oscyluje między 60 a 80 proc.).